લખ મને !

કાગળમાં તારી યાદના કિસ્સા લખ મને ,
જો શક્ય હોયતો 'પ્રેમના ટહુકા' લખ મને !

તારા વિના અહીં તો છે ધુમ્મસ ફકત બધે
તારી ગલીમાં કેવા છે તડકા લખ મને !

અકળાઇ જાઉં છું, આવા અબોલા ના રાખ તું
તારા જ અક્ષરો.... વડે ઝઘડા લખ મને !

કોઇ મને, બીજા તો સહારા નહીં મળે
અમથા જ તારા હાથે દિલાસા લખ મને !

મારા જીવનનો પંથ હજી તો અજાણ છે
કયાં ક્યાં પડયા છે, તારાં એ પગલાં લખ મને !

યાદ કરજો,

ના દેખાઈએ અમે ક્યાંય, તો તમારા પ્રતિબિંબમાં જોજો,
ના હોઇયે અમે જો સાથ, તો તમારા પડછાયાને પુછજો.

જોવો હોય મને તો, થોડી ગરદન જુકાવીને દિલમાં જોજો,
રાખીને હૈયા પર તમારો હાથ, ધડકનમાં મને અનુભવજો.

જ્યારે હોય સુખના દિવસો ત્યારે, તમે પ્રભુને યાદ કરજો,
ચાહું ના આવે, પણ આવે દૂઃખ તો, તમે અમને યાદ કરજો.

મળે કોઇને તે ક્યાંક તો, અમારા આટલા ખબર તો કહેજો,
કરીએ છીએ આજપણ અમે તેમને યાદ, એટલું તો કહેજો.

કવિતા

રીસાયેલી છે કલમ છતા લખાઇ જાય છે,
રડતા અંતરે પણ શબ્દો રચાઇ જાય છે..

અમારી હથેળી ઓ તો જન્મ થી જ ખાલી છે,
છતા હસ્તરેખાઓ જોઇ આશાઓ ઉભરાઇ જાય છે..

લાગણી ઓ છે એમની નિર્જીવ પથ્થર જેવી,
પણ મારી વેદનાઓ ત્યાં જઇને જ કોતરાઇ જાય છે..

લખતા ખુટી જાય અગર શાહી ક્યારેક તો,
ખૂન પણ આલેખાવા તૈયાર થઇ જાય છે..

વહેતી કરવા બેઠા છીએ આજે ખુશીઓ ની સરીતા,
પણ કોણ જાણે કેમ દર્દ ભરેલી કવિતા રચાઇ જાય છે

જો ને સાજન...

જો ને સાજન તારા વર્ણન થી ગઝલ શરમાય છે,
પ્રેમ તારો જોઇ ને પ્રક્રુતી પણ હરખાય છે, જો ને સાજન...

ચાંદ હવે વાદળો પાછળ શરમાય ને છુપાય છે,
શિતળતા તારી જાણી ને ચાંદની ખિલી જાય છે, જો ને સાજન...

ઝરણા પણ જોને અહિં થી ખળ-ખળ વહી જાય છે,
શંખ-છિપલા પ્રેમ તણા પાણી થી ભીંજાય છે, જો ને સાજન...

પ્રેમ પત્રો લખતા કાગળ ને કલમ શરમાય છે,
યાદ આવે તારી જ્યારે હોઠ મારા મલકાય છે, જો ને સાજન...

સ્વ્પનો ની યાદો મા મારી ઉર્મિ પણ હરખાય છે,
ઝાકળ ની બુંદો પણ હવે મોતી બની ઝબકાય છે, જો ને સાજન..

હળવે થી હૈય્યા ને હલકું કરાય નહિ.......

વ્હાલમ ની વાતો કઈ વહેતી કરાય નહિ,
હળવે થી હૈય્યા ને હલકું કરાય નહિ.......

ગુનગુનતા ભમરાને કીધું કે દુર જા,
કળીઓના કાળજા માં પંચમ નો સુર થા,
ફોરમ ના ફળિયા માં ફોગટ ફરાય નહિ......

કુંજ-કુંજ કોયલડી શીદ ને ટહુકતી,
જીવન વસંતભરી જોબનિયે ઝૂકતી,
પાગલ ની પ્રીત કઈ અમથી કરાય નહિ....

પાગલ ની આગળ આ અંતર ને રેલાવું,
બોલ્યું બોલાય નહિ એવું શું બોલવું,
ઘેલાની ઘેલછાથી ઘેલા થવાય નહિ.... ......

Khushnaseeb hain hum ki mile aap mujhe

Khushnaseeb hain hum ki mile aap mujhe
Tanha zindagi ki safar mein mila saathi anmol mujhe
Gum ke badalon ne kabhi gher rakha tha mujhe
Ab badalon ko cheer ke bhi suraj deti hai roshni mujhe
Ae dost kismat mein mere iss se pehle itni khushi kabhi na thi
Aap ne saath humara deke dard ko bhulana sikha diya mujhe
Hum to rote the uski yaad mein
Dost aap ne aansuon ko peena sikha diya mujhe
Uss dhokebaaz ne to maar hi dala tha humein
Dosti ki taqat se jeena sikhaya aap ne mujhe

mein kuch ajeeb hon..

Sahra ka Sarab hon mein ek fareb hon
Mere yaar kahte hai mein kuch ajeeb hon
dil mein jalte hai kaiee mohabbaton ke diye
tum ye na samajhna ke mein chahaton ka gareeb hon
kuch haaton pe rab ne mujhe likha hai
mein kitni hi baharon ka naseeb hon
na samjho to rishto main bohat fasle hai
aur samjho to dil ke bohat kareeb hon