must read

A lecturer was giving a lecture to his student on stress management. He raised a glass of water and asked the audience, "How heavy do you think this glass of water is?"

The students' answers ranged from 20 to 500 gm.

"It does not matter on the absolute weight. It depends on how long you hold it.

If I hold it for a minute, it is OK.

If I hold it for an hour, I will have an ache in my right arm.

If I hold it for a day, you will have to call an ambulance.

It is the exact same weight, but the longer I hold it, the heavier it becomes."

"If we carry our burdens all the time, sooner or later, we will not be able to carry on, the burden becoming increasingly heavier."

"What you have to do is to put the glass down, rest for a while before holding it up again."

We have to put down the burden periodically, so that we can be refreshed and are able to carry on. So, before you return home from work tonight, put the burden of work down. Don't carry it back home. You can pick it up tomorrow.Whatever burdens you are having now on your shoulders, let it down for a moment if you can. Pick it up again later when you have rested...............

Rest and relax.

Life is short, enjoy it!!

Wisdom: In the end what matters most is, how well did you live, love, and learn to let go.

ડૂબી નહીં શકું ભલે પાણીમાં તાણ છે;

ડૂબી નહીં શકું ભલે પાણીમાં તાણ છે;
હિંમત છે નાખુદા અને વિશ્વાસ વા’ણ છે.

અવસર વહી જશે તો ફરી આવશે નહીં,
આવી શકો તો આવો હજુ કંઠે પ્રાણ છે.

અશ્રુનો આશરો છે તો ઝીલી શકું છું તાપ,
નજરો શું કોઇની છે? જલદ અગ્નિ-બાણ છે.

સમજી શક્યું ન કોઇ મને એનો ગમ નથી,
દુનિયાથી મારે સાવ નવી ઓળખાણ છે.

ચાલી રહ્યો છું એમ ફના-પંથે રાતદિન,
જાણે મને કોઇના ઇરાદાની જાણ છે !

લઇ જાઓ, આવો ઊર્મિઓ ! એકેક અશ્રુને,
આવ્યું છે કોઇ એની ખુશાલીની લા’ણ છે.

સમજી શકે જો ધર્મ તણો સાર માનવી,
સર્વાંગ એ જ ‘શૂન્ય’ અઢારે પુરાણ છે.

Hamari Tamanna Thi Mahobbat Mein Ashiyan Banane Ki

Hamari Tamanna Thi Mahobbat Mein Ashiyan Banane Ki
Bana Chuke To Lag Gayi Nazar Zamane Ki,

Usi Ka Karz Hai Jo Aaj Hain Aankho Mein Aason
Aashiyan Bana Ke Saza Mili Hai Muskurane Ki,

Meri Band Aankhoin Ka Saccha Kwaab Ho Tum
Meri Tanhaio Ke Sawalo Ka Javab Ho Tum,

Ab To Khudai Bhi Ruth Jaye To Gum Na Hoga
Meri Duniya, Kaynaat Mera Chaand Ho Tum,

Teri Nasili Nigaho Ki Garmi Pathar Ko Bhi Pighla De
Tere Husn Ki Ek Jhalak Kitne He Tajmahal Banva De,

Bheegi Saanse,Sone Sa Rang,Aadao Main Naster Hain Tere
Insaan To Kya Tu Farishto Ka Bhi Imaan Dagmaga De...

"F R I E N D"

A bond of love,

A medal of trust.

A shoulder in sadness,

A hand in darkness.

A special relation to hold,

An ear where secrets can be told.

An appreciator for encouragement,

Something that doesn’t cost.

A jewel never to be lost.

Is the magic called

"F R I E N D"

એવી જ છે ઈચ્છા તો મેં આ ઘૂંટ ભર્યો, લે

એવી જ છે ઈચ્છા તો મેં આ ઘૂંટ ભર્યો, લે !
છોડ્યો જ હતો કિન્તુ ફરી મીઠો કર્યો, લે !

લઈ પાંખ મહીં એને ઊગારી લે પવનથી,
સળગે છે હજુ દીપ નથી સાવ ઠર્યો, લે !

તક આવી નિમજ્જનની પછીથી તો ક્યાં મળે
લે આંખ કરી બંધ અતિ ઊંડે સર્યો, લે !

મરવાની અણી પર છું છતાં જીવી શકું છું,
સંદેહ તને હોય તો આ પડખું ફર્યો, લે !

સાચે જ તમાચાઓથી ટેવાઈ ગયો છું,
અજમાવવો છે હાથ તો આ ગાલ ધર્યો, લે !

કેમે ય કરી ડૂબ્યો નહિ જીવ અમારો
ડૂબ્યો તો ફરી થઈ અને પરપોટો તર્યો, લે !

‘ઘાયલ’ને પ્રભુ જાણે ગયું કોણ ઉગારી,
મૃત્યુ ય ગયું સૂંઘી પરંતુ ન મર્યો, લે !

સુખ અને દુઃખ છે સિક્કાની બે બાજુ,

સુખ અને દુઃખ છે સિક્કાની બે બાજુ,
બધા જ સિક્કા કંઇ ખોટા નથી હોતા.

ધન મેળવવા મહેનત કરીએ છીએ આપણે,
બધા ના નશીબ સરખા નથી હોતા.

ભણતરની સાથે જોઇએ ગણતર,
પણ બધા કંઇ બુધ્ધિમાન બીલબલ નથી હોતા.

પ્રેમ પામવા મળે સાથે નફરત પણ,
બધાના મન કંઇ એક સરખા નથી હોતા.

જીવનની નાવમાં તરવું છે બધાને,
બધા કિનારા કંઇ એક સરખા નથી હોતા.

વાનરને નચાવી ખેલ દેખાડે સૌ કોઇ,
બધા કંઇ સાચા મડારી નથી હોતા.

જંગ જીતવી છે જીંદગીની સૌ કોઇને,
બધા કંઇ શતરંજના ખિલાડી નથી હોતા.

ખાલી હાથે આવ્યા ખાલી હાથે જવાના,
ઝભલાં અને કફનમાં ખિસ્સા નથી હોતા.

"મિત્ર"

નજીક આવે છે એ મારી ને અડવા પણ નથી દેતી
મને છંછેડીને પાછી ઝગડવા પણ નથી દેતી
કરી વાતો જુદાઈની મને રડમસ કરી મૂકશે
પછી ગમ્મત કરી કહે છે ને રડવા પણ નથી દેતી
હું એની છેડતી કરનાર પર ગુસ્સો કરું ત્યારે
એ ઝાલી બાવડું રોકે છે લડવા પણ નથી દેતી
જુદાઈની પળે જળ આંખના ખૂણે તો બાઝે છે
પણ એ આંસુ નયનમાંથી દદડવા પણ નથી દેતી
ધરી ધીરજ ઘણી તો પણ મને એ મારી ધીરજના
ફળો મીઠા નથી દેતી ને કડવા પણ નથી દેતી
કહે છે મિત્ર છો મારા તમે સૌથી કરીબી પણ
નથી એ પ્રેમમાં પડતી ને પડવા પણ નથી દેતી....

પથ્થરોની કિતાબમાં હું પ્રેમ શોધી રહ્યો છું,

પથ્થરોની કિતાબમાં હું પ્રેમ શોધી રહ્યો છું,
સુકા રણમાં તરસતો હું જળ શોધી રહ્યો છું,
આંખોના અજવાળા પણ ઝાંખા થઇ રહ્યા છે,
જાણે અમાસમાં પણ હવે ચાંદની ને શોધી રહ્યો છું,
પથ્થરોની કિતાબમાં હું પ્રેમ શોધી રહ્યો છું,
સપનામાં તને જોવા હવે દિવસમાં પણ રાત શોધી રહ્યો છું
સાગરની લહેરોની અડફેટમાં હવે મજધાર જઇ ડુબી રહ્યો છું
જીવનની ઝાંખીને સમજવા હવે જાણે તને પણ ખોઇ રહ્યો છું
પથ્થરોની કિતાબમાં હું પ્રેમ શોધી રહ્યો છું,
આમ પ્રેમમા હારતો જીત હવે પોતાને પોતાનામાં શોધી રહ્યો છું,
ખોવાયેલી મારી આ નજરોને મુકી હવે તારી નજરે જોવા જઇ રહ્યો છું
પથ્થરોની કિતાબમાં હું પ્રેમ શોધી રહ્યો છું,